بوی ماه مهر....
برای "پارسا زحمتکش", "رادین راست منش", "پرنیان پورمند", "آناهیتا آذرباد", "رامتین عباسی", "احمدرضا پورحسین", و "نینا فقرایی" پیرو جشن فارغ التحصیلی.
این روزها وقتی در شهر بگردی شور و حال خاصی در جریان است.
این روزها وقتی خوب نگاه کنی درختان نوید پاییز هزار رنگ را می دهند.
این روزها وقتی قدم بزنی صدای خش خش برگ درختان خاطرات زیادی را زنده می کند.
این روزها وقتی نفس بکشی بویی آشنا می آید. بوی اسفند, شاخه ها ی گل, و نم باران. بوی ماه مهر.......
هنوز هم اواخر شهریور که می شود احساسی دوگانه سراپای وجودم را در بر می گیرد.انگار نه انگار چندین و چند سال از آن روزهای دور می گذرد. پر می شوم از شادی و دلشوره! شوق خرید لوازم التحریر, روپوش, کتاب...و دلشوره ی مدرسه, معلم جدید, نمره ی 20.....
تمام این لحطه ها را همه ی ما و در هر جایگاهی که باشیم تجربه کرده ایم و تلنگر نوستالژی آن حتی در این سالها نیز قلب مان را تکان می دهد.
و حال این همه شور و شوق برای کلاس اولی ها مزه ای دیگر دارد. مزه ی کشف دنیایی پر از رنگ, نور, و چیزهایی جدید.... مزه ی زنگ تفریح و گرگم به هوا, ورزش و جست و خیز, لقمه ی نان و پنیر, خنده های از ته دل, شیطنت های کودکانه و سرویس مدرسه, صف ایستادن و قران صبحگاهی.... طعمی شیرین که تا آخر عمر در خاطرشان می ماند, مثل همه ی ما.
ای کاش شوق و شعف انها را دوچندان کنیم. نه فقط با خرید وسائل پر زرق و برق و لوازم التحریر فانتزی, بلکه با حس اطمینان!
به آنها این اطمینان را بدهیم که به جای نگرانی و گرفتن نمره ی 20 از تک تک ثانیه های مدرسه لذت ببرند.
به آنها یاد بدهیم که تلاش و کوشش مهم است و مهربانی.
به آنها بگوییم دوستی ها و حرمت انسان ها را جدی بگیرند و مناعت طبع را سر لوحه ی زندگانی قرار دهند.
به آنها قول این را دهیم که در هر رشته ای که تحصیل کنند مایه ی افتخار و مباهات هستند.
این 7ساله های کوچک؛ این کلاس اولی ها, هیچ تصوری از مدرسه ندارند و تازه می خواهند راز و رمز آن را موشکافی کنند. آنها قرار است چندین سال از بهترین سال های زندگی شان را در مدرسه بگذرانند. پس بدون پیش داوری و با راهنمایی درست به آنها اجازه دهیم نیک ترین ها را برای خودشان رقم بزنند. اجازه دهیم با کفش های نوی خود گام بردارند نه با کفش های فرسوده ی ما.
از خاطرات خوبمان برایشان بگوییم و زشتی ها را کنج دلمان قفل کنیم.
این سال ها باید جوری سپری شوند که 30 سال بعد باز هم دلشان برای میز و نیمکت های مدرسه پر بکشد و هنگامی که چشمانشان را می بندند لبخندی محو صورتشان را پر کند نه این که خشم ونفرت جانشان را بلرزاند.
کلاس اول باید برای کودکانمان حال و هوای عشق داشته باشد......
ماه مهر, ماه عشق, ماه علم ودانش بر شما عزیزان مبارک باد.